Wat een schrik!
Het was op een vrijdagavond eind april.
Wegrijdend uit Oud-Beijerland zag ik de wisselende luchten.
Dan weer dikke grijze wolken, dan weer een helder zonnetje en ik hoopte op een mooie zonsondergang!
Ik zette mijn auto op de parkeerplaats.
Ik pakte mijn camera en cameratas.
En toen, o wat een schrik, rolde er ineens een lens uit mijn tas.
Die was ik dus vergeten te sluiten.
Snel rende ik er naar toe en redde mijn lens.
Ik zag praktisch geen schrammetje, dat was een geluk bij ongeluk.
Pfff...even inademen en uitademen.
Ik legde het weggetje af naar de strandtent.
En ja hoor, daar kwamen Romario en Frances al aan.
Wat zagen ze er mooi uit!
En kijk eens: een schitterend zonnetje!
Maar o, wat stond er veel wind en wat was het koud.
Ik had medelijden met hen, want zelf had ik een lekkere jas aan.
We doken snel de duinen in, waar het wat lekkerder aanvoelde.
Ook liet ik ze af en toe even de jassen aandoen.
Gelukkig verliep het allemaal heel soepeltjes, alsof ze dagelijks poseerden.
Heerlijk!
Na afloop bespraken we in een restaurant alles wat komt kijken bij een bruidsreportage,
want, ja heus, dit leuke koppel hoopt eind juni in het huwelijk te treden.
Hoe romantisch!
En ik heb er heel veel zin in om van hun huwelijksdag een prachtig beeldverhaal te maken.
